Herman den Blijker kookboek: Herman dichtbij, en soms ver weg review

Wat nou als ik je vertel dat een goede Nederlandse kok een boek heeft gewijd aan goede Nederlandse streekproducten. Begint je maag dan al een beetje te rommelen? Die van mij wel. Zoals je misschien al weet ben ik dol op goede, eerlijke voedingswaren en als je dat combineert met een van mijn favoriete koks moet dat een feestje worden. Over welke kok gaat het dan? Over de man waar ik stiekem een beetje een crush op heb. Een kokende Brad Pitt? Channing Tatum met een schort voor? Nee, Herman den Blijker!

Ik ben helemaal weg van Herman den Blijker. Er is iets aan een gezellige, bourgondisch ogende chef waar ik vrolijk van wordt. Niet alleen in recente programma’s op tv, maar vooral in zijn wat oudere Herman’s Passie voor Eten. Tel daar een broodnuchter karakter, een Rotterdams accent en een onnavolgbare passie voor lekker koken bij op en het lijkt net alsof ik een verloren oom op televisie zie. Die kant en klaar maaltijden die inmiddels bij de Action liggen kan ik hem daardoor wel vergeven (sorry, inkoppertje)!

Herman den Blijker Herman dichtbij en soms ver weg

Dit is mijn eerste Herman den Blijker kookboek, maar na een middagje onderuitgezakt lezen in de lokale lunchroom behoort het nu al tot mijn favorieten. Ik koop geen kookboeken om klakkeloos de recepten over te nemen. Ik ben namelijk stronteigenwijs – om het maar even op zijn Rotterdams te zeggen – en ik geef er toch wel mijn eigen draai aan. Het gaat mij meer om de visie die een kok wil overbrengen, en de beleving als je door het boek bladert. In ‘Herman dichtbij, en soms ver weg’ tour je met de kok mee door Europa, maar blijf je ook dicht bij huis. Op elke pagina behandeld hij zijn favoriete streekproducten.

Herman den Blijker Herman dichtbij en soms ver weg

Daarbij behoudt hij zijn eigen stem en karakter, typetje ‘Ruwe bolster, blanke pit’. Op de eerste pagina klapt hij uit de sloot over zijn trip in de Franse Beaujolais, bij Auberge du Cep in Fleurie. Want “Het begon vast niet goed”:

“Toen de geheel in zwart geklede en bebrilde eigenaresse de wijnkaart overhandigde, waar louter flessen Bourjolais op stonden vermeld, had ik de neiging dwars te worden. Ik heb vooral wat met dikke Bourgognes. Nee, die had ze niet en die ging ze ook niet even regelen. De uitgekozen wijnen zouden perfect samengaan met de gerechten. Die verhalen ken ik. Maar goed, je bent in den vreemde en soms moet je je bij het onvermijdelijke neerleggen. Madame zette eerst een bak gougères op tafel, soezen met gruyère. Die bleken heel goed te eten, dus vroeg ik om een hele schaal. Een paar minuten later kwam madame met vier soezen aanzetten. Terwijl ze vervolgens de handgeschreven menukaarten uitdeelde, zei ze met een minzaam lachje: ‘Ik neem aan dat u ook nog wat van de kaart wilt eten.’ Boodschap begrepen. We hadden met een intelligente vrouw met pit te maken.”

Herman den Blijker Herman dichtbij en soms ver weg

Zoals gezegd houd Herman het ook dichter bij huis. Zo bezoekt hij onder andere Petra Beerda, houdster van Fries roodbont vee, Carlo Peters van Raspberry-Maxx en de varkensboerderij van Kees en Frances Scheepens. Stuk voor stuk bedrijven die zo te horen hart in de zaak hebben, en met veel toewijding en plezier hun producten aan de man brengen. Op de kleurrijke fotopagina’s staat Herman meermalen afgebeeld, met een product onder zijn neus, een lepel in de hand of een vinger in de pan. Vaak met een sigaartje erbij, natuurlijk.

Herman den Blijker Herman dichtbij en soms ver weg

Overigens staan er ook heerlijk uitziende recepten in het boek. Elk hoofdstuk is slim onderverdeeld per hoofd-ingrediënt, met namen als “gekke knollen”, “gezellige schelpjes” en “zachte happen”. Vooral bij dit laatste hoofdstuk kijk ik mijn ogen uit. Ik ben over het algemeen geen fan van orgaanvlees, maar de recepten en de foto’s doen me denken aan die ene keer dat ik in een restaurant zwezerik heb gegeten, wat toen heerlijk smaakte. Aangezien een diner bij Las Palmas nog hoog op mijn verlanglijstje staat, hoop ik nog eens zo’n gerechtje bij Herman te bestellen. Dat lijkt me een beter idee dan wanneer ik zelf met kalfskloten aan de slag ga!

Herman den Blijker Herman dichtbij en soms ver weg

Vind ik dit kookboek van Herman den Blijker een aanrader? Jazeker. De recepten lijken misschien niet zo toegankelijk en eenvoudig als die uit andere kookboeken van bekende chefs, maar brengen je toch meer dan het één en ’t ander bij. Zo staat er een uitgebreide uitleg over hoe je ossenstaartterrine maakt, schorseneren bereid of een restaurant-waardig gerecht met bijzondere ingrediënten op tafel tovert. Daarbij verteld Herman alles over bijzondere mensen met bijzondere producten. De passie die van de bladzijden spat gaat veel verder dan dat van een ‘normaal’ kookboek!

‘Herman dichtbij, en soms ver weg‘ door Herman den Blijker (opgetekend door Jaap van Rijn, met foto’s door Paul de Graaff) is hier te bestellen.