Mijn eerste keer nepwimpers

Vandaag had ik echt een dag dat ik even niet achter de computer wilde zitten. Na de voortuin te lijf zijn gegaan met schoffel, spa, hark en een paar pakken Action bloembollen besloot ik mezelf op te maken. Lekker uitgebreid. Hoewel ik dagelijks mijn ogen opmaak en mijn wangetjes een kleurtje geef, is mijn idee van ‘echt uitpakken’ concealer en een poeder aanbrengen. En een eye-shadow base. Maar vandaag besloot ik alle trossen los te gooien: Het was tijd voor mijn eerste keer nepwimpers!

Dit soort dingen doe ik het liefst wanneer de vent van huis is. Bij dit soort kortdurige DIY projecten wil ik namelijk geen vragende blikken in de badkamer. Een ‘full-face make-up look’ is namelijk onbekend terrein voor me. Met mijn sproetjes draag ik liever geen foundation (en ik vind het ook niet lekker zitten). In plaats daarvan gebruik ik afwisselend naar mijn behoeften van die dag een concealer, compact-poeder of een bronzer. Met mijn reguliere blush en een highlighter erbij komt dat al aardig in de buurt van een look die vrij compleet klinkt! Who needs foundation anyway!

Ik ga dus aan de slag. Een goede basis: Check. Dan shapen. Shapen, hoe moest dat ook alweer? Na wat research op Pinterest besloot ik het vrij eenvoudig te houden. Een beetje langs mijn neus, onder mijn jukbeenderen en bij mijn kaaklijn. En dan vooral goed blenden, want ik voelde me al gelijk mezelf niet meer. Wat blush en highlighter. Wow. Niet slecht.

Dan besluit ik mijn wenkbrauwen bij te tekenen. Dit doe ik wel vaker, maar dan heel licht. Zoals ik al in deze beauty-tag vertelde zijn té dik getekende wenkbrauwen een trend die ik maar slecht kan waarderen. Dit keer breng ik niet alleen wat meer vorm aan, maar maak ik ze ook iets donkerder. Voor zover dat gaat, met een blond wenkbrouwpotloodje!

Een vleugje nude-roze op mijn mond. Een perfect geblende eye-shadow look met mijn MUA palette. Naturel, dat wel. Eyeliner met een subtiele wing. Mascara (want dat heeft Mascha van Beautygloss me geleerd, en de opinie van een oude rot in het vak trek ik niet in twijfel)! En dan, de wimpers.

Vol enthousiasme maak ik het doosje open. Ik had voor losse wimpers van Essence gekozen; dat zijn van die losse plukjes met aan het eind een bolletje, die je op je eigen wimpers kunt plakken. Ik heb eens in de wandelgangen opgevangen dat die makkelijker zijn aan te brengen en te corrigeren. Dat nepwimpers eigenlijk vreselijke dingen zijn, was me daar voor al duidelijk. Toen ik vroeger een paar feestelijke exemplaren op mijn vriendinnetje heb proberen te plakken heb ik haar oog bijna dichtgelijmd. Oeps.

Dus pak ik mijn pincet, en breng een klein beetje lijm aan op het uiteinde van het plukje. De lijm kleurt de haartjes een beetje blauw, maar ik vertrouw er op dat dit bij het drogen wegtrekt. Gelukkig is dat het geval. Volgende plukje. Oh, die zit scheef. Die moet er af. Natuurlijk trek ik de wimpers die ik eerder heb aangebracht, mee. “Waarom ben ik hier ook alweer aan begonnen” vraagt het onbezorgde kind met geschaafde knietjes in mij. “Dat vinden wij vrouwen nou eenmaal leuk.” De geduldige femme fatale die ik blijkbaar toch bij me draag, wint de discussie.

Zo, dat zit. Het heeft maar drie kwartier geduurd. Ik knipper uitgebreid in de spiegel en laat me verleiden door mijn trouwe koeien-ogen (die ik zonder deze wimpers liever vergelijk met kleine varkensoogjes). Ik was van plan me af te schminken voor dat etentje van vanavond, maar ik besluit het te laten zitten, ondanks dat ik me als een puber voel die voor het eerst krulspelden in heeft. Ik zie er gebronzed en glowy uit: Een natuurlijke look, maar dan tot in de puntjes verzorgd. Ik zie er uit als een filmster. Bitch, I’m fabulous! Ik moet mijn drang onderdrukken om een dikke lipstick-kus op de spiegel te plakken. Die lippenstift moet goed blijven zitten als mijn vriend me straks ziet, en me als Scarlett O’ Hara van mijn feet off sweept.

Dus loop ik verlegen naar beneden. Hij is net thuis, en ik zoek hem op in de keuken. Ik steek mijn opgemaakte neus de lucht in en knipper eens goed.

“Wat is er nu nep aan mij?”

“Nou ehm, WAT NIET?”

“Haha en bedankt hèh schatje, al is het wel zo!”

“Ik wou net zeggen!”

Mijn vriend begint met een voorzichtige vinger plekken op mijn gezicht aan te wijzen.

“Hier bij je wangen, en onder je ogen heel erg, en je wenkbrauwen, en je wenkbrauwen hier”

“Dat zijn wimpers, lekker ding.”

“Ja die zijn toch niet van jezelf of wel? Maar je wenkbrauwen ook niet.”

Blijkbaar is mijn vriend vooral onder de indruk van de concealer die ik onder mijn ogen en bij mijn neushoeken heb aangebracht, en mijn blonde wenkbrauwen die ik wat meer heb aangezet. Op de vraag of hij nog wel met me over straat durft, antwoord hij met volmondig ‘tuurlijk!’. Maar hij voegt er wel aan toe dat hij me naturel toch echt mooier vind. Ik moet toch wel glimlachen als hij dat zegt. Je moet mannen waarderen om hun eerlijkheid, vooral wanneer die jou ten goede komt. Ik doe mijn haar, dat ik strategisch naar achter had gebonden, los.

“En dan doe ik mijn haar een beetje als Brigitte Bardot, anders blijft mijn pony in mijn wimpers hangen.”

Er volgt een korte stilte. Mijn vriend kijkt bedenkelijk, en ik vermoedde op dat moment dat hij met zijn hoofd al ergens anders zat. Hoewel nepwimpers voor mij aanvoelen als een soort laat behaalde mijlpaal, moet dit voor hem net zo aanvoelen als wanneer ik enthousiast thuis kom met een nieuwe lipstick. Ik staar nog eens in de spiegel. Jezus, had ik zelf maar van dat soort wimpers. Maar dan niet nep. Ik geef mezelf nog een mentaal schouderklopje over het feit dat ik die losse plukjes haar überhaupt op mijn ogen heb kunnen plakken. En dat ze inmiddels niet op mijn kin hangen.

“Ja maar,” Hoor ik twijfelachtig achter me, “Ik zou nu niet ook ineens je haar heel strak naar achteren doen.”

“Nee joh, ik wil toch altijd haar in m’n gezicht? Nee ik bedoel mijn pony, met een middenscheiding, een beetje naar de zijkant, zo.”

Ik woel door mijn ongekamde bos touw en laat zien wat ik bedoel. Hij roept geheel gerustgesteld ‘Ooooh!’ en draait zich weer om. Af en toe werpt hij een steelse blik.

Wie zei dat alle mannen van full-face make-up houden?